Strona główna Redakcja Współpraca Źródła historyczne Konkursy

Zarejestruj / Zaloguj

DOŁĄCZ DO NAS!

i odkryj historię w najnowszym wydaniu

Dołącz do społeczności histurion.pl, zakładając nowe konto lub logując się poprzez portal facebook.

  • Poznaj innych miłośników historii
  • Odkrywaj historię i poznawaj dzieje postaci historycznych
  • Poznawaj historię z pierwszej ręki ściągając źródła historyczne z naszej bazy
  • Przejrzyj spersonalizowane dane historyczne, np. które postaci historyczne obchodzą z Tobą urodziny

Rejestracja


Załóż nowe konto

LUB
Załóż nowe konto z



Jesteś już użytkownikiem?    Zaloguj się

Zaloguj się w serwisie histurion.pl

Możesz zalogować się w naszym serwisie podając swój adres e-mail oraz hasło podane podczas rejestracji. Możesz również zalogować się poprzez portal facebook.


Nie mam jeszcze konta



Zaloguj się z

Załóż nowe konto w serwisie histurion.pl


Starożytność



Najnowsze biografie




Najnowsze artykuły



Secesje plebejuszy

Jednym z najciekawszych społecznych problemów okresu wczesnych dziejów rzymskich, jednocześnie z niezwykłą siłą rzutującym na losy wewnętrzne i kształtowanie się polityczne republiki rzymskiej, był konflikt między rodami patrycjuszowskim, a rozrastającą się warstwą plebejską. Tego typu konflikty społeczne nie są niczym niezwykłym. Patrycjusze to przecież greccy „aristoi”, ale następstwa walki warstw w Rzymie są prawdziwym fenomenem. Zamiast krwawej oligarchii, której kres położyłby równie okrutny tyran, miasto nad Tybrem . . .



Sokrates

Żyjący w Atenach Sokrates zajmował się jedynie etyką i logiką, czyli zagadnieniami filozoficznymi, skoncentrowanymi wokół człowieka. Zobowiązał swoich uczniów do poznawania ludzi, a przede wszystkim siebie samych i do zdobywania takich zalet jak sprawiedliwość, odwaga, panowanie nad sobą, bo to one stanowią fundament cnotliwego życia. Utożsamiał cnotę z wiedzą i dlatego zachęcał słuchaczy do jej zdobywania. Każdy człowiek według Sokratesa powinien zabiegać o dobra najwyższe. Tak wybitnego człowieka oskarżono o demoralizację młodzieży. . . .



Deukalion i Pyrra

Po Złotym i Srebrnym Wieku ludzkości nastał Wiek Brązowy. Ludzie tego okresu byli okrutni i pyszni, a ich występki ściągnęły na nich gniew bogów. Szczególnie niegodziwy był król Likaon i jego synowie. Składali oni ofiary z ludzi, podczas gdy bogowie olimpijscy zabronili tego barbarzyńskiego zwyczaju. Pewnego razu Zeus odwiedził ich pod postacią człowieka, a oni zabili swego brata Nyktimusa i podczas uczty podali gościowi potrawę przyrządzoną z jego ciała. Rozzłoszczony władca nieśmiertelnych zamienił Likaona i jego synów w wilki i wraz z . . .



Bitwa pod Verulamium

W 43 r. n.e. silna rzymska armia na rozkaz cesarza Klaudiusza przeprawiła się do Brytanii i w krótkim czasie opanowała dużą część wyspy, która miała stać się kolejną prowincją imperium. Choć Brytowie stawili bardzo słaby opór najeźdźcom, to po 17 latach, w 60 r. n.e. zorganizowali pod wodzą królowej Budyki powstanie, które mocno zagroziło rzymskiemu panowaniu.Rzymianie w BrytaniiDo I w. p.n.e. Rzymianie bardzo mało wiedzieli o Brytanii i jej mieszkańcach. Wyspa znana była przede wszystkim z bogatych złóż cyny, które . . .



Rzymskie triumfy

Rzym już od swych legendarnych początków był wojowniczym państwem. Nic więc dziwnego, że dla Rzymian wojny związane były z licznymi tradycyjnymi obrzędami, przeważnie wywodzącymi się z zamierzchłej przeszłości. Najważniejszym z tych zwyczajów było czczenie zwycięstw triumfami – uroczystymi przejazdami wodzów i żołnierzy ulicami miasta. Początki rzymskich triumfów giną w mrokach dziejów. Według tradycji zwyczaj ten powstał w VIII w. p.n.e., w na poły legendarnych czasach panowania Romulusa, założyciela i pierwszego króla . . .



Bestiariusz grecki

Centaur jest postacią tak dobrze znaną, że z pewnością każdy zna jego wygląd: do połowy postać konia (z kopytami, ogonem, sierścią; słowem z całym ekwipunkiem), a druga jego połówka jest wyglądu ludzkiego. Centaury ukochały boga Dionizosa (podobnie jak satyrowie). Biegały za jego rydwanem bijąc w bębny oraz grając na piszczałkach. Jednak były to stworzenia wpół dzikie, bez jakiejkolwiek ogłady. Najmędrszym . . .



Konfrontacja źródeł pisanego i archeologicznego

Konfrontacja źródła pisanego ze źródłem archeologicznym. Konfrontacja kanonów porządku doryckiego przedstawionych przez Witruwiusza na podstawie świątyni Zeusa w Olipmii. Kompleks świątynny w OlipmiiOlimpia – gdy wymawia się współcześnie nazwę tego miasta, każdemu człowiekowi przychodzą na myśl igrzyska olimpijskie. Lecz Olimpia już w starożytności sławna była z dużego i pięknego okręgu kultowego . . .



Bitwa w Lesie Teutoburskim

Sytuacja w Germanii W 7 roku n.e. w Germanii pojawił się nowy namiestnik- Publiusz Kwintyliusz Warus. Od czasu podboju Germanii przez Rzymian istniały tam tylko obozy i forty a brakowało podstawowych struktur administracyjno-społecznych. Celem Warusa było stworzenie od podstaw administracji w tamtejszej prowincji. Szybko okazało się jednak, że namiestnik nie jest odpowiednio przygotowany do nowej roli. Warus po oszacowaniu wartości prowincji ustanowił nowe podatki, zrównał wszystkie plemiona wobec prawa, zlikwidował status plemion . . .



Rody w mitologii greckiej

Mitologia grecka (zresztą jak każda inna) charakteryzuje się mnogością postaci. Straszni niebianie – Kronos, Prometeusz, Zeus, Posejdon, Hades a także znani bohaterowie: Perseusz – pogromca Meduzy, siłacz Herakles, słynny Tezeusz – zabójca Minotaura, śmiały Jazon – zdobywca Złotego Runa - oni wszyscy pochodzili ze znanych rodów. W greckiej mitologii rody odznaczały się posiadaniem bohaterskich założycieli i potomków, ciążącym nad nimi fatum, tragicznymi losami ich członków, a także udziałem w jak największej liczbie . . .



Wielki kryzys cesarstwa rzymskiego

Wczesną wiosną 235 roku w obozie wojskowym pod Moguncją został zamordowany ostatni władca z dynastii syryjskiej, Aleksander Sewer. Nie był on zbyt wybitnym przedstawicielem tejże dynastii, ale swoją osobą reprezentował coś bardzo ważnego: ciągłość władzy cesarskiej. Potrzebę istnienia takiej płynnej kontynuacji władzy dobrze rozumiał założyciel dynastii syryjskiej, Septymiusz Sewer, który zaadoptował sam siebie do rodziny Antoninów. Kiedy 21 marca 235 roku żołnierze zabijali Aleksandra, na pewno żaden z nich nie przewidywał, że cesarstwo . . .



Strona 6 z 18 : << 1 2 3 4 5 6 7 8 9 ... 18 >>


Nasz facebook

Ciekawostka

Postać historyczna

Losowe zdjęcie

Historia

Inne

Copyright © 2006-2016 by histurion.pl. Korzystając z portalu akceptujesz regulamin.