Strona główna Redakcja Współpraca Źródła historyczne Konkursy

Zarejestruj / Zaloguj

DOŁĄCZ DO NAS!

i odkryj historię w najnowszym wydaniu

Dołącz do społeczności histurion.pl, zakładając nowe konto lub logując się poprzez portal facebook.

  • Poznaj innych miłośników historii
  • Odkrywaj historię i poznawaj dzieje postaci historycznych
  • Poznawaj historię z pierwszej ręki ściągając źródła historyczne z naszej bazy
  • Przejrzyj spersonalizowane dane historyczne, np. które postaci historyczne obchodzą z Tobą urodziny

Rejestracja


Załóż nowe konto

LUB
Załóż nowe konto z



Jesteś już użytkownikiem?    Zaloguj się

Zaloguj się w serwisie histurion.pl

Możesz zalogować się w naszym serwisie podając swój adres e-mail oraz hasło podane podczas rejestracji. Możesz również zalogować się poprzez portal facebook.


Nie mam jeszcze konta



Zaloguj się z

Załóż nowe konto w serwisie histurion.pl


Starożytność



Najnowsze biografie




Najnowsze artykuły



Pismo w Mezopotamii

Mezopotamskie pismo klinowe było najstarszym, w pełni rozwiniętym systemem pisania w dziejach całej ludzkości. Zostało ono wynalezione pod koniec IV tysiąclecia p.n.e. przez Sumerów. Na samym początku miało formę tzw pisma piktograficznego w którym kolejne znaki i rysunki oznaczały przedstawiające je słowa. Około początku III tysiąclecia p.n.e. przeszło w bardziej rozwiniętą formę ideograficzną. w której poszczególne znaki oznaczały pojęcia związane z przedmiotami np: (rysunek nogi - mogł oznaczac słowa stac, iść, biec itp) Jeszcze . . .



Pismo egipskie

Egipskie pismo hieroglificzne(gr. hieroglyphika grammata)pojawiło sie na początku Epoki Wczesnodynastycznej około początku III tysiąclecia p.n.e więc mniej więcej wtedy gdy powstawały uproszczone formy pisma klinowego. Jest więc ono stosunkowo młodsze. Pismo Egipskie można podzielić zasadniczo na 3 rodzaje: - pismo hieroglificzne - pismo hieratyczne - pismo demotyczne Pismo hieroglificzne składało się z około 3000 ideogramów, oraz znaków fonetycznych. Klasyczną formę tych hieroglifów piktograficznych miały najczęściej teksty oficjalne . . .



Polibiusz - zdrajca czy geniusz

Informacje encyklopedyczne sucho i beznamiętnie przedstawiają postać tego niezwykłego człowieka: Polibiusz, a właściwie Polybios ( ur.ok. 200 – zm. ok. 118 p.n.e.), grecki historyk pochodzący z Megalopolis (Arkadia). Syn Lykortasa, stratega Związku Achajskiego. W latach 169-168 p.n.e. dowódca jazdy (hipparch) Związku, zwolennik neutralności w czasie III wojny macedońskiej (171-168 p.n.e.). Po klęsce Macedonii wzięty razem z innymi zakładnikami do Rzymu. Tam przebywał (167-150 p.n.e.) pod opieką miłośnika kultury greckiej Emiliusza . . .



Prostytucja w starożytnej Grecji

Jako społeczne zjawisko prostytucja jest jednym z elementów obecnej rzeczywistości, które z jednej strony budzi niepokój, niechęć, zgorszenie, czasami nawet histerię, a z drugiej zawoalowaną ciekawość, ukryte podniecenie i pobłażliwe przyzwolenie. Psychologia postrzega prostytucję przez pryzmat jej wpływu na osobowość i seksualność człowieka zaś termin „prostytucja" wywodzi się z łacińskiego "prostitutio" oznaczającego nierząd uprawiany w celu osiągnięcia zysku. Zjawisko to istnieje we wszystkich kulturach a jego korzenie sięgają . . .



Czy faraonowie żenili się z siostrami

Na początku okresu Nowego Państwa królowa Jahhotep II poślubiła swego brata zasiadającego na tronie – nazywał się przypuszczalnie Taa albo Kamose. Para doczekała się syna Jamesa, a ten ożenił się ze swoją siostrą Jahmes-Nafertari. Ich syn Amenhotep I prawdopodobnie również wziął sobie za żonę swoją siostrę Jahmes-Meritamon. Następny król Thotmes I nie należał do rodziny, lecz jego żona owszem. Córką tej pary małżeńskiej była Hatszepsut – wyszła za mąż za swojego przyrodniego brata, który sprawował władzę jako Thotmes . . .



Echnaton - w kręgu niejasności

Zagadka pochówku z KV 55 Na początku stycznia 1907 roku Edward Ayrton i Theodore Davies rozpoczęli kolejny sezon wykopaliskowy w Dolinie Królów. W pobliżu grobowca Ramzesa IX natknęli się na skrytkę z naczyniami, a poniżej tego miejsca na zarys schodów wiodących do wejścia do grobowca. Było ono zablokowane ścianą z kamiennych brył, które niewątpliwie umieszczono w tym miejscu jeszcze w starożytności, po ponownym otwarciu grobu. Za nią znajdował się korytarz. Był on niemalże całkowicie zasypany wapiennymi odłamkami. Na ich szczycie . . .



Rzymskie imiona, nazwiska i przydomki

Publius Cornelius Scipio Africanus Maior, Marcus Porcius Cato Minor, Quntus Fabius Maximus Verrucosus... Pełen zapis rzymskiego imienia i nazwiska może budzić zdumienie i dezorientację. Choć skomplikowany, podlegał jednak dość ściśle określonym i precyzyjnym regułom. W najdawniejszych czasach Rzymianin nosił jedno imię. Jednak wobec wzrostu liczby ludności szybko przestało to wystarczać do rozróżniania, bo coraz więcej osób nazywało się tak samo. Wprowadzono więc drugie imię, czy, jak nazwalibyśmy to dzisiaj, nazwisko. Było ono wspólne . . .



Bucefał

Zwierzęta czasem także stają się bohaterami, których imiona przekazuje się przez wieki. Tak właśnie jest w przypadku Bucefała – najsłynniejszego konia w historii. Prawie każdy słyszał o rumaku Aleksandra Wielkiego, niosącym macedońskiego zdobywcę we wszystkich kampaniach. Aleksander Wielki na Bucefale - pomnik w Salonikach Do króla Macedonii, Filipa II, przybył w 344 r. p.n.e. hodowca koni z Tesalii . . .



Syzyf i Tantal

Dzieje dwóch dość znanych postaci z greckiej mitologii są do siebie bardzo podobne. Syzyf i Tantal byli władcami obdarzonymi łaską bogów, jednak nadużyli zaufania nieśmiertelnych i spotkała ich surowa kara. Mit o Syzyfie Syzyf, syn boga wichrów Eola, był chyba najszczęśliwszym śmiertelnikiem. Założył Korynt – jedno z najpiękniejszych i najbogatszych miast Grecji. Jako królowi tego wspaniałego grodu niczego mu nie brakowało, ustanowił wielkie igrzyska istmijskie, a jego żoną została jedna z Plejad, Merope. Wielcy . . .



Bitwa pod Aquae Sextiae

Pod koniec II w. p.n.e. Rzym był mocarstwem niepodzielnie władającym w basenie Morza Śródziemnego. Zdominowano Grecję, rozgromiono Seleukidów, podbito Macedonię, zmieciono z powierzchni ziemi Kartaginę. Czy ktokolwiek mógł zagrozić republice? Śmiertelne niebezpieczeństwo nadeszło z zupełnie nieoczekiwanej strony... Burza z północy W 113 r. p.n.e. nad granicami imperium pojawiły się hordy dzikich Germanów. Barbarzyńcy opuścili swe ziemie na Półwyspie Jutlandzkim i powędrowali na Bałkany. Stamtąd zawrócili na zachód. . . .



Strona 9 z 18 : << 1 ... 6789 101112 ... 18 >>


Nasz facebook

Ciekawostka

Postać historyczna

Losowe zdjęcie

Historia

Inne

Copyright © 2006-2016 by histurion.pl. Korzystając z portalu akceptujesz regulamin.